SL-SF08 Badanie odporności na pocenie ramki okularów

Tester odporności oprawek okularowych na pot SL-SF08 to laboratoryjne urządzenie zaprojektowane do oceny odporności oprawek okularowych na korozję spowodowaną potem, potwierdzając, że oprawki pozostają bezpieczne do noszenia przez dwa lata lub dłużej. Symulując długotrwałe narażenie na sztuczny pot, tester pomaga zapobiegać przebarwieniom i utracie powłoki, które w przeciwnym razie mogłyby zagrażać zdrowiu i bezpieczeństwu użytkownika.

Opracowana zgodnie ze standardami takimi jak ISO 12870, maszyna wykorzystuje zaawansowaną technologię kontroli temperatury, która utrzymuje stałą i stabilną temperaturę testowania. Regulowany timer i termometr pozwalają jednostce spełnić określone wymagania dotyczące czasu trwania i temperatury testu dla różnych norm. Urządzenie wykorzystuje importowane z Niemiec, odporne na korozję i uderzenia szklane pojemniki, a także jest wyposażone w mechanizmy bezpieczeństwa, które zapewniają bezpieczną obsługę, jednocześnie czyniąc proces testowania bardziej intuicyjnym, umożliwiając monitorowanie w czasie rzeczywistym i precyzyjną kontrolę postępu testu.

Roztwór sztucznego potu składa się z następujących składników:

• Kwas mlekowy, czystość > 85 % masowych
• Chlorek sodu (uznany jako czysty do analizy, gatunek p.a. lub lepszy)
• Woda, zgodna z gatunkiem 3 normy ISO 3696

Używając odpowiednich pojemników, odważyć (50 ± 0,1) g kwasu mlekowego i (100 ± 0,1) g chlorku sodu i rozpuścić w 900 ml wody. Używając kolby (8.3.1.3), uzupełnić wodą do 1 l.

1. Pokryć dno pojemnika roztworem sztucznego potu o minimalnej głębokości 10 mm, tak aby najniższa część (najniższej, jeśli są ułożone) oprawki znajdowała się nie mniej niż 12 mm nad roztworem. Umieścić próbkę testową 1, wyposażoną w soczewki testowe, na wspornikach, z w pełni otwartymi bokami (dla oprawek z zawiasami sprężynowymi, otwartymi do najszerszego naturalnego zakresu bez aktywacji mechanizmu sprężynowego), z dolnymi krawędziami boków opierającymi się na wspornikach (patrz Rysunek D.1). Upewnić się, że oprawka okularowa nie dotyka innych próbek ani ścian pojemnika. Zamknąć pojemnik, umieścić go w piecu i utrzymywać w temperaturze (55 ± 5) °C.
2. Po (8 ± 0,5) h wyjąć każdą próbkę i natychmiast przemyć wodą. Wysuszyć bez pocierania, używając miękkiej ściereczki.
3. W ciągu 30 minut zbadać każdą próbkę testową w warunkach inspekcji opisanych w Z.2. Porównując z identyczną, nieprzetestowaną oprawką okularową, sprawdzić i odnotować wszelkie plamy lub zmiany koloru — patrz wymagania w 4.11.
4. Umieścić ponownie próbkę(i) testową(e) na wsporniku(ach), zamknąć pojemnik i utrzymać temperaturę testu (55 ± 5) °C przez kolejne (16 ± 0,5) h. Po zakończeniu tego drugiego okresu wyjąć, wyczyścić i wysuszyć próbki bez pocierania, używając miękkiej ściereczki.
5. W ciągu 30 minut zbadać te obszary każdej próbki, które są narażone na długotrwały kontakt ze skórą użytkownika, w warunkach inspekcji opisanych w Z.2. Porównując z identyczną, nieprzetestowaną oprawką okularową, sprawdzić i odnotować wszelkie oznaki korozji, degradacji powierzchni lub separacji warstwy powłoki — patrz wymagania w 4.11.

• Brak plam lub widocznych zmian koloru (z wyjątkiem utraty połysku powierzchni) w żadnym miejscu oprawki, z wyłączeniem połączeń i śrub, po 8 godzinach testowania.
• Brak korozji, degradacji powierzchni (np. szorstkość, wygląd skórki pomarańczowej) lub separacji warstwy powłoki na częściach narażonych na długotrwały kontakt ze skórą podczas noszenia — tj. wewnętrzne strony zauszników, dolna część obręczy oraz wewnętrzna strona mostka — po łącznym czasie testowania wynoszącym 24 godziny.